Esta es una forma de enseñar los álbums que más he reproducido estos días gracias a un servicio llamado Quilt que proporcionan los chicos de Last.fm. Está orientado para que la gente lo ponga en su MySpace (esa forma de tener un blog horrible que está tan de moda al otro lado del charco).
Lo he descubierto gracias a manu y bueno, como dice él, es una forma curiosa de mostrar los álbumes más escuchados, pero no pasa de ahí.
Esta es una de estas chorradas que hacen que pases un buen rato durante un corto período de tiempo, ya sea un día en un campamento (donde es el origen de estas cosas gracias a los monitores), una noche de copas o un día en la universidad con los amigos.
Resulta que un día a alguien se le pasó por la cabeza utilizar los refranes de dos rimas para hacer una coñita, esta consistía en poner detrás de la primera rima Bajo las sábanas y después de la segunda rima Entre las piernas. A simple vista y sin pensar demasiado en ello, no parece que sea nada del otro mundo, pero si empezamos a coger refranes del gran refranero español nos encontramos joyas como esta:
Y así podemos coger todo el refranero español y aplicarle esta “regla” a los que tengan dos versos o rimas. Divertido ¿no? ¿alguno especialmente gracioso que hayais encontrado?
Yo soy Rijkaard y Eto’o me hace lo que ha hecho hoy y no juega en toda la temporada.
Da igual que tenga él razón, da igual que se le haya acusado injustamente, esas cosas no se pueden hacer, no se puede faltar al respeto al entrenador y tampoco soltar burradas en público.
Eres un personaje público y tienes que aguantar las críticas. Jódete, para eso ganas tantos millones.
Niñato de los cojones…

Estou escoitando o CD de A Cantar con Xabarin e estanse víndome unha cantidade de recordos á mente que estanme emocionando e todo. O Xabarín é, sen dúbida, un sinal de identidade para moitos de nós e un programa que nos ensinou que a cultura galega é nosa e ninguén nola pode quitar. Ensinounos tamén o sentimento nacionalista e a gostar de multitude de xéneros musicais, e en galego. Agora é cando me dou conta de todas estas cousas, e só escoitando este fantástico disco que tiña abandoado na torre de CDs.
E todo isto por enterarme de que Alexandre de Fisterra morreu fai uns dias… manda truco.
Polo menos parece que o Xabarin volve renovado. Ogallá as novas xeracións aprecien este programa (e o programa sexa digno de apreciar).

Es realmente curiosa la relación que tiene la serie Anatomía de Grey con la música. Y no me refiero solo a que la música es una parte de la serie, tomando el papel de banda sonora y sonando en los momentos adecuados con grandes canciones, que también sino que, no sé si os habreis fijado, pero todos los títulos de los capítulos tienen nombre de canciones (o al menos su inmensa mayoría ya que no puedo asegurar todos los títulos).
Esto quizás no se note en la versión doblada, ya que creo que traducen los títulos de los capítulos, pero si recordais (o mirais en TV.com), el primer episodio se llama A Hard Day’s Night, como una canción de The Beatles, también hay otro (creo que en la segunda temporada) que llamado Yesterday, también dedicado al grupo británico. El que me llamó más la atención fue uno que dividieron en dos capítulos, uno que se llamaba It’s the end of the world, al que le precedía otro capítulo (continuación del primero) llamado As we know it. Dos grandes capítulos con el nombre de una gran canción de REM (It’s the end of the world as we know it) que hacía tiempo que no escuchaba y que ya está entre las más escuchadas de hoy en mi iTunes y mi Last.fm (con un mal título todo hay que decirlo).
Twitter es un servicio de esos que llaman Web 2.0 que consiste en, simplemente, “decir lo que estás haciendo, pensando o como te sientes” y que se publique en la web para que tus contactos, o todo el mundo si quieres, pueda ver lo que has dicho. En sí parece una chorrada, bueno realmente lo es, pero también tengo que decir que es tremendamente adictivo. Es algo así como un mini blog donde puedes soltar cualquier chorrada que se te pase en cualquier momento por la cabeza, y leer lo de los demás le da un toque voyeur que atrae bastante también.
Y encima con el excelente programa que es Twiterrific, las cosas se hace más fácil, ergo, más adictiva.
Así que nada, si alguien quiere añadirme, es bienvenido/a
Me he enterado de que pizte (no funciona el enlace) quiere hacer otro Beers&Blogs (& lo que sea) en Pontevedra. ¿Algún blogger de Pontevedra me lee? ¿Ideas? ¿Fechas?
Todo en los comentarios venga
Día: 16 de Febrero (propuesto por Manuls), 23 de Febrero (propuesto por gabi)
Apuntados: Xavy, Andrés, hario (a.k.a. moebius), pizte, Rick, Centoloman, gabi y uno que pasaba por aqui

Dirt es la nueva serie de Courteney Cox (Monica en Friends) que se ha estrenado como una serie sustitutiva de media temporada. La serie trata sobre Lucy Spiller (Courteney), la directora a la vez de dos revistas completamente diferentes, Dirt, que trata sobre cotilleos del corazón y demás carnaza y Now, una serie con más cultura y noticias interesantes, por decirlo de alguna manera. Junto a su amigo Don, que aparte de ser su fotógrafo de confianza y equizofrénico, intentan llevar las revistas consiguiendo las mejores exclusivas, sin importar a quien haya que pasar por encima.
La serie lleva 5 capítulos emitidos, y un servidor ha visto 4 (no hay quien entienda al esquizofrénico, así que necesito subtítulos) y decir que me está gustando. Creía que iba a ser una serie tipo Studio 60, que iba a estar tan dentro del ambiente de EE.UU que no me iba a enterar de nada e iba a perder el interés pero no, la serie me llama la atención, y mucho. Sobre todo la manera de contar cada capítulo, poniendo a Don (el esquizofrénico) como narrador para que cuente como ve él las cosas. El personaje de Lucy Spiller está muy conseguido y marcado, así como también algún que otro personaje más que llama la atención.
Lo que más me intriga es que aún no ha aparecido una trama principal, ya que por ahora en estos 4 capítulos no han hecho más que empezar a sacar personajes e historias pero no hay una trama principal para que la gente se pueda enganchar. Es quizás por esto que no está consiguiendo demasiados buenos datos de audiencia al otro lado del charco.
Más información: Wikipedia (en)
Si estais faltos de series (porque Lost y Jericho tardan mucho en volver, por ejemplo, aunque ya lo hacen la próxima semana), os recomendaría que le echarais un vistazo, procastinación mediante, claro está.
Atún tun tun... es el blog personal de Manuel Quiroga, también conocido como Manuls. Aquí escribe sobre tecnología, música, televisión... y todas las cosas que se le pasen por la cabeza.
Si quieres saber más del autor, pásate por el acerca de.
#15m argentina españa barcelona bitacoras.com bloguzz campa agosto Campamento campamentos cerveza concierto copa davis CUVI doctor who EBE EBE08 elecciones elecciones09 fc barcelona fotograma seriefilo futbol galicia Google Google Reader Google Street View htc magic iphone Lost love of lesbian lunes musical Mac Podcast Pontevedra pontevedra cf pp premios premios bitacoras.com recomiendame San Teleco series Tenis tortilla de patata twitter U2 versiones Wii
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
