
A todol’os galegos por igual, a todos, -porque, quei(ran) ou non, todos sinten nacer no fondo da súa i’alma a Galiza de que son fillos,- van dirixidas istas verbas de fervor i’eisaltación apaixoada.
A Galiza auténtica, tradicioal, histórica, popular, inxel, que ainda alenta en cada un de nós, que latexa ainda en todol’os recunchos da nosa Terra, soerguida por riba do balduque ministerial de ordeanzas e decretos; que, pese a todol’os desleigados e pese a todo, vive, e ten n’ista Hora -encrucillada de vieiros- os seus brazos abertos pra recibirnos n’unha aperta de íntima comunión, n’unha aperta alba e roxa, pura e cordial, na que se amezan corpos e esprítos: azos do peito e azos da i’alma.
N’iste Día, en que se alcenden as fogueiras íntimas de todol’os fogares da nosa Terra, non pode fallar ninguén que non queira traspasarse de lus n’ista labarada inxente que alumea os máis escondidos recantos do noso ser; ises corrunchos onde escondemos a nosa vida máis pura: onde a salvamos, salvándonos.
No intre en que morrera o lume dos nosos fogares, no intre en que os recunchos da nosa galeguidade esmorecesen na soma, no intre en que esquecésemos a nosa Língoa e a nosa Tradición, a nosa Terra xa non sería a nosa Terra. E nós xa non seríamos nós, nin seremos ninguén. Marcharemos estranos por todol’os carreiros, sin Patria, sin Língoa e sin Fogar; viviremos estranxeiros na nosa Terra, que deixamos perder; vagaremos a deriva n’un escuro neufraxio coleitivo.
Pra que ise día non chegue, -non debe nin pode chegar- n’ista Diada da nosa Fraternidade, todos xuntos, irmandados, sentémonos á mesa do noso gran Fogar, onde arde, permanentemente, o lume da galeguidade, comulguemos o pan e o viño do noso vivir tradicioal e auténtico; que a nosa Fala, esquecida e aldraxada, anaine no seu colo os máis limpos degaros da nosa i’alma.
Non agardemos sentados pol’o noso Porvir, ouvindo a vos agoreira dos graxos escuros. Vaiamos cara a il, con confianza en nós mesmos, co a ledicia que proporcioa o ser escultor, e poeta, e inxenieiros da obra común: unha Galiza nova, unha Galiza renacida, unha Galiza disposta a botar, en trance de aperta, os brazos do seu esprito por riba de todal’as cativas barreiras que separan os pobos.
Irmáns: Todos xuntos, en amor i’en dór, por Galicia! Pol’a Galiza de Onte e de Mañán! Pola’a Galiza de Sempre! Pol’a Galiza que temos de facer: reita, fecunda, inmorrente…!
Castelao – 25 de xullo 1934

Hace cuatro años se abría una nueva página en la vida política gallega con el cambio de color en la Xunta, hoy, esa página se pasa y se vuelve a lo de antes, a que el PP esté gobernando Galicia y esta vez, a sus anchas al haber conseguido la mayoría absoluta con 39 escaños (38 es el tope).
Hace cuatro años veía un halo de esperanza en los gallegos al elegir un gobierno progresista que quería que las cosas cambiaran, ahora me doy cuenta que únicamente fue un espejismo debido a que se quería echar a Fraga de ahí.
Hace cuatro años pensaba que Galicia, con sus nuevos votantes y su gente, era de izquierdas, hoy me doy cuenta que no, Galicia es de derechas y pasarán muchos años para que deje de serlo. Vale que el bipartido lo hizo mal, vale que el PP se ha esforzado mucho en la campaña, pero estas razones no explican para nada que con una participación histórica del 70% el PP salga con 39 escaños, solo lo explica que Galicia es de derechas, de la gente con dinero, de la gente que no se ve diferentes al resto del Estado Español y de la gente que le gusta como se hicieron las cosas durante más de 15 años.
Hace cuatro años promesas como las galescolas, la nueva normalización linguistica, el nuevo estatuto de autonomía (que al final no se hizo gracias a lo “bien” que se llevaron en el gobierno) la selección autonómica eran una realidad, hoy son especies en peligro de extinción.
Hace cuatro años yo saltaba de alegría, hoy la pena me invade. Solo espero que el PSdeG y el BNG aprendan y hagan autocrítica de estos cuatro años que tan solo han sido espejismo de la realidad, de que Galicia es de derechas.
Atún tun tun... es el blog personal de Manuel Quiroga, también conocido como Manuls. Aquí escribe sobre tecnología, música, televisión... y todas las cosas que se le pasen por la cabeza.
Si quieres saber más del autor, pásate por el acerca de.
#15m argentina españa barcelona bitacoras.com bloguzz campa agosto Campamento campamentos cerveza concierto copa davis CUVI doctor who EBE EBE08 elecciones elecciones09 fc barcelona fotograma seriefilo futbol galicia Google Google Reader Google Street View htc magic iphone Lost love of lesbian lunes musical Mac Podcast Pontevedra pontevedra cf pp premios premios bitacoras.com recomiendame San Teleco series Tenis tortilla de patata twitter U2 versiones Wii
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck and Luke Morton requires Flash Player 9 or better.
